در این نوشتار، قصد دارم تا در مورد نقش های مختلف در رابطه و تفاوتهای آنها ، صحبت کنم. تمرکز اصلی من بر رابطه ی دوستی اجتماعی، رابطه ی عاشقانه و ازدواج است. مهم است که وقتی رابطه ای با جنس مخالف برقرار می کنیم، از همان ابتدا برای ما روشن باشد که این رابطه در چه مرحله ایست و آیا امکان تغییر فاز در این رابطه وجود دارد یا خیر. اگر امکان این تعییر وجود دارد، آیا اصولا این تغییر برای ما خوب است یا نه.
بگذارید شفافتر بگویم. گاهی بهتر است رابطه ی دوستی اجتماعی ما، هرگز به رابطه ی عاشقانه یا اصطلاحا “Relationship” تبدیل نشود. همین مصداق را می توانیم به ازدواج ببریم. پارتنر عشقی ما، لزوما نمی تواند همسر مناسبی برای ما باشد.

قصد داریم از یک سری استانداردهای اجتماعی و فرهنگی عبور کنیم و تاکید بیشتری بر انتخابات شخصی و فردیت شخص درگیر در رابطه داشته باشیم. پس لازم است فرد خواسته ها و نیازهای خود را در رابطه با نقش های مختلف در رابطه اش درست درک کند و به محدوده ها و خطوط قرمز خود آگاه باشد.

برای مثال، رابطه ی صمیمانه ی دوستی اجتماعی با رابطه ی عاشقانه می تواند تفاوتهای اساسی داشته باشد از این نظر که فاصله ی دو نفر درگیر رابطه می تواند در مدل عاشقانه، بسیار کم شود. وقت و انرژی بیشتری صرف هم می کنند و احتمال وجود رابطه جنسی هم در آن وجود دارد. همین چند فاکتور کافی است تا این دو رابطه از بیخ و بن با هم متفاوت شوند. آگاه باشید که در چه فاصله ای با فرد مقابل، در بیشترین میزان تعادل و کارایی رابطه قرار دارید. ممکن است با کسی دوست اجتماعی باشید. محبت و حمایت کافی به یکدیگر نشان دهید و اما اگر این رابطه تبدیل به چیز دیگری بشود، فاصله ی جدید، هرگز کارایی و بازدهی فاصله ی قبلی را نداشته باشد و دو نفر را به دردسر بیندازد. در فواصل نزدیکتر، تاریکی ها و تله های شخصیتی چشمگیرتر عمل می کنند و می توانند آسیب زا باشند. همانطور که پیش از این هم اشاره کردم، وجود ارتباط فیزیکی در رابطه هم، بعد دیگری به ارتباط می دهد و می تواند آن را پیچیده کند.
شاید تعجب برانگیز باشد. فرض کنید دوستی خوبی با شخصی دارید و حمایت، کمک و مهر دو طرفه در این ارتباط وجود دارد. این مهر دو طرفه لزوما تضمینی نمی دهد که دو نفر بتوانند در رابطه ی جنسی، با یکدیگر سازگار باشند. به قول انگلیسی ها، این مساله ی شیمی یا Chemistery است که به طور کلی، تعیین کننده ی سازگاری جنسی دو طرف است.

نجمه عشقی کوچ رابطه کوچ معنوی کوچ معناگرا کوچ خودعشق ورزی مربی ریکی

مثال دیگر در مورد رابطه ی عاشقانه و ازدواج است. ازدواج یک قرارداد اجتماعی است و در آن، زوج به طور معمول، با یکدیگر زمان بیشتری را می گذرانند. مسئولیتهای یک منزل و نقش همسری و احتمال به دنیا آمدن فرزندان، به عنوان حاصل ازدواج وجود دارد. ممکن است پارتنر عشقی شما، شریک خوبی برای رابطه ی عاشقانه و خوش گذرانی شما باشد اما توان پذیرفتن نقش همسری و والدی در او نباشد.

پیشنهادی که در این زمینه می توانم بدهم، آگاهی کافی از خود و شناخت طرف مقابل آن هم در گذر زمان است. حتی المقدور از حرکات بدون فکر و ناگهانی پرهیز کنید چون بهم زننده ی تعادل قبلی است و اگر قصد به روز رسانی رابطه به مراحل بعدی را دارید، این کار را با طمانینه و آرامش کافی انجام دهید. با خودتان شفاف باشید که چه می خواهید و در همین راستا عمل کنید و خواسته ها و خط قرمزهایتان را با دیگری مطرح کنید. به این شکل احتمال ایجاد دلخوری یا برهم زدن روابط و آسیب می تواند کاهش پیدا کند.

najme.eshghi.coach's profile picture

نجمه عشقی
بامداد ۳۰ آبان ۱۳۹۸